« سَمِعْتُ أَباعَبْدِاللَّهِ - عليه‌السّلام - يَقُولُ : « يَسْأَلُونَكَ عَنِ الرّوحُ ، قُلْ : الرّوحُ مِنْ أَمْرِ ربِّى . » قالَ : خَلْقٌ أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِيلَ وَ مِيكائِيلَ ، لَمْ يَكُنْ مَعَ أَحَدٍ مِمَّنْ مَضى غَيْرَ مُحَمَّدٍ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ ، يُؤَفِّقُهُمْ وَ يُسَدِّدُهُمْ ، وَ لَيْسَ كُلَّ ما طُلِبَ وُجِدَ . » « 1 » از امام صادق - عليه‌السّلام - شنيدم كه اين آيه را قرائت مىفرمود : « درباره‌ى روح از تو مىپرسند ، بگو : روح از امر پروردگارم مىباشد . » و مىفرمود : روح ، آفريده‌اى است بزرگ‌تر از جبرييل و ميكاييل ، كه با هيچ كدام از پيامبران گذشته ، جز حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - همراه نبود و آن همراه با ائمّه است ، كه ايشان را موفّق و استوار مىگرداند و چنين نيست كه هر چه جست و جو شود ، به دست آيد . درباره‌ى جمله‌ى مورد بحث نيز بايد توجّه كرد كه ممكن است مراد از سلام ، همان صلوات باشد ؛ چنان كه حضرت استاد علامه طباطبايى - رضوان اللَّه تعالى عليه - مىفرمود : « منظور يكى است و آن ، همان طلب رحمت خاصّ براى رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - است . » ؛ نيز ممكن است به قرينه‌ى اين كه لفظ « تَحِيَّةً » پيش از « سَلاماً » آمده ، از سلام ، معنايى بالاتر از تحيّت اراده شده باشد كه با تحيّت مترادف نيست . در دعاى « آل يس » مىخوانيم : « سَلامٌ عَلى آلِ يس ! ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ ، وَ اللَّهُ ذُوالْفَضْلِ الْعَظِيمِ لِمَنْ يَهْدِيهِ صِراطَهُ الْمُسْتَقِيمَ . » « 2 » سلام بر آل يس ! اين همان تفضّل آشكار است و خداوند نسبت به هر كس كه به راه راست خويش هدايت نمايد ، تفضّل بزرگى دارد . كه مراد از آن ، اقرار به امنيّت مطلق و مقام عصمت آن بزرگواران - صلوات‌اللَّه‌عليهم اجمعين - مىباشد . « 3 »

--> ( 1 ) . بصائر الدّرجات ، ص 480 ، باب 18 ، حديث 1 . ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 102 ، ص 92 . ( 3 ) . براى توضيح بيشتر ، ر . ك : فصل پايانى كتاب « فروغ شهادت » از نگارنده .